Psychoterapia młodzieży

     Drogi nastolatku,

jeśli doświadczasz trudności i zmagasz się z:

– różnego rodzaju lękami,

– brakiem chęci do życia,

– przykrymi myślami na własny temat,

– wykluczeniem społecznym,

– przemocą w środowisku domowym oraz/lub rówieśniczym,

– trudnościami w dogadaniu się z rówieśnikami,

– własnym agresywnym zachowaniem,

– samotnością i niezrozumieniem

Daj sobie pomóc!

Przyjdź, pogadaj, wyrzuć z siebie to, co Cię męczy. Nie warto dusić tego w sobie. Może być lepiej i lżej.

     Drogi rodzicu,

jeśli Twoja córka, czy syn przychodzi do Ciebie – rodzica – i prosi o pomoc mówiąc, że chciałby/-aby pogadać z psychologiem, to pod żadnym pozorem nie lekceważ tego! Wysłuchaj, zainteresuj się i pomóż! To nie znaczy, że Twoje dziecko jest nienormalne. To znaczy, że jest ono na tyle dojrzałe, że szuka pomocy i wierzy, że jest ktoś, kto może mu jej udzielić. Nastolatek nie zawsze chce o wszystkim rozmawiać z rodzicem – i to jest okay, to jest normalne – uszanuj to. Umawiając mu wizytę u psychologa lub psychoterapeuty, ofiarowujesz mu najlepszą możliwą do zaoferowania pomoc. Dajesz mu znak, że jego problemy są dla Ciebie istotne, że nie lekceważysz ich. Udowadniasz, że Twoja córka, syn są dla Ciebie ważni.